Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2012

Ζεστό κακάο

Όταν ήμασταν μικρές , με την αδερφή μου πίναμε ζεστό κακάο. Έτσι λοιπόν ένα βράδυ που με έπιασαν οι υπογλυκαιμίες μου ή αλλιώς η μόνιμη δικαιολογία να γουρουνιάσω, έψαξα τα ντουλάπια της κουζίνας μου μπας και εμφανιστεί μια σοκολάτα εξ ουρανού , αντ'αυτού βρήκα μπροστά μου αυτό το μαγικό κουτάκι : ΚΑΚΑΟ .
 Εεεεδω είμαστε, το αγγίζω και συνειδητοποιώ ότι μετά απο τόσα χρόνια, έχω ξεχάσει τη συνταγή , βέβαια αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο στην απόλαυσή μου, την διαβάζω γρήγορα γρήγορα και τελικά την έκανα όπως η γιαγιά , καμία σχέση με τον αναγραφόμενο τρόπο παρασκεύης .
 Μαζί με την μυρωδιά του ροφήματος , ξεχύθηκαν και όλες οι αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων.
Ο φούρνος του Μήτσου , το καφεκοπτείο της Κατίνας οι μυρωδιές απο το ψωμί που ψηνόταν στον φούρνο με ξύλα και ο φρεσκοκομένος καφές που μπλέκονταν με τα λουλούδια . Η φωνή του Φυλλάκη "Κατιιιιινάααααα" . Μέτα έγω να παίζω με τα παιδιά στη γειτονιά , έκανα την μεγάλη γιατί πήγαινα προνήπεια και όχι παιδικό όπως ο Αποστολάκης . Η Ειρήνη και ο Γιαννάκης που περνούσαν να με πάρουν να πάμε όλοι μαζί σχολείο . Οι φωνές μου όταν δεν ήθελα να παίξω με τον Γιάννη . Αυτά απο την παλιά μου γειτονία .
 Μα δεν έμεινα μόνο εκεί , θυμήθηκα την πρώτη φορά που έλειπαν σε ταξίδι η μαμά και ο μπαμπάς και σηκώθηκα το πρωί και έκλαιγα πάνω στο μαξιλάρι της μαμάκας στο κρεβάτι μου και διάβασα το σημείωμα "Βίκυ να φτιάξεις κακάο για τη μικρή " . Η μάγισσα στο σπίτι της θείας μου που με τρόμαζε και εκείνο το βράδυ και δεν με άφησε να κλείσω μάτι .
 Η πρώτη μέρα που ήπια φρέσκο γάλα και όχι εβαπορέ , στην επαρχεία άργησε λιγουλάκι .
 Και φυσικά το καφενείο , πρώτα το δημοτικό απέναντι απο τη παιδική χαρά που παίζαμε κάθε απόγευμα μέχρι και το βράδυ με τους παιδικούς μου φίλους , εκεί είχα πάει με τη Ρηγινούλα όταν κάναμε τις πρώτες τρύπες στα αυτία μας και έγω έκανα την θαρραλέα πως τάχα δεν πόνεσα . Στη συνέχεια πηγαίναμε στο καφενείο του Ρήγα άλλα ξενύχτια απο κει μπαμπάδες , μαμάδες και όλα τα παιδάκια.μάζι και βόλτες μέχρι τα βραχάκια .
Γιατί έτσι ήταν τα χρόνια τότε, τίποτα περισσότερο αλλά και τίποτα λιγότερο. Αθώα και αληθινά.
Τώρα η παλια γειτονιά δεν είναι όπως πριν ο φούρνος μεταφέρθηκε, το καφεκοπτείο έκλεισε μόνο ο Φυλλάκης ακούγεται που και που . Η παιδική χαρά μεταφέρθηκε και στη θέση της υπάρχουν πλέον καφετέρειες τουλάχιστον πάλι πάμε στο ίδιο μέρος . Ο Αποστολάκης θα μείνει στις αναμνήσεις μου όπως ήταν τότε μια και δεν πρόλαβε ποτέ να γίνει Απόστολος .
 Ξέρετε τι μένει ίδιο ? Η επίσκεψη στο σπίτι της γιαγιάς Κυριακή πρωί που όλο το σόι έχει μάζωξη .
Αλλά και αυτό το ξυνό κοριτσάκι που νευρίαζε με το παραμικρό , εγώ .

Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2012

η κάλπικη λίρα

Το συνειδητοποίησα εκείνη τη στιγμή που η φίλη μου μου έγραφε μαλάκες όλοι ακριβώς εκείνο το δευτερόλεπτο ανάμεσα στον ήχο ειδοποίησης και της ανάγνωσής μου, έγω τελειοποιούσα την λίστα με τα αρχικά των πρώην .
 Η κατάσταση σηκώνει τσιγάρο . Για να μην πω τσιγάρα , μεγάλα, μικρά, νόμιμα, παράνομα ο,τιδήποτε καπνίζεται και εκφράζει τον καθένα . Τι ειρωνία ? απο την μία εγώ με τον άκρως κυνικό τρόπο που ενδεχομένως θα ζήλευε και ένας άντρας να ετοιμάζομαι να κορνιζάρω πάνω απο το κρεβάτι μου μια λίστα με σχέσεις και μη σχέσεις (ίσως και λίγο μη-χέσεις) και απο την άλλη η φίλη μου που μισεί ο,τι αρσενικό περιφέρεται στο οπτικό της πεδίο και μη .
 Όλα αυτά είναι οι δύο όψεις του ίδιου κάλπικου νομίσματος . Ένας φαύλος κύκλος απο πράξεις και στη μέση εμείς . Αλλιώς το φαινόμενο Ντόμινο κάνω εγώ κάτι σε εσένα , κάνεις εσύ κάτι στην επόμενη και πάει λέγοντας . Μάλιστα , ξέρετε όλα αυτά θα μπορούσαν να μη συμβούν με ένα απλό ξεκαθάρισμα όχι μόνο στην αρχή , η αρχή είναι για τους τύπους, αυτό το κατά τη διάρκεια είναι που μας βασανίζει .
 Πάντα θα υπάρχουν οι μαλάκες οι άντρες και πάντα αυτές που μπουχτισμένες πια θα κοιτάνε την πάρτη τους και μόνο γεμίζοντας μια λίστα απο το άλφα ως το ωμέγα και άλλη μια με έτη . Δεν μιλάω για γυναίκες-θύματα  αλλά για ανθρώπους-θύματα των πράξεων που έγιναν ή αναβλήθηκαν κάπου στη μέση απο τον φόβο.
 Όσο δεν είμαστε ξεκάθαροι με τα "θέλω" μας δεν θα είμαστε ούτε με τους εαυτούς μας ούτε με τους άλλους θα κρυβόμαστε εμάς και θα κάνουμε το ένα λάθος μετά το άλλο.
 Εσείς κύριοι και κυρίες μου βρείτε σας παρακαλώ τι ζητάτε μπας και δουμε άσπρη μέρα . Όταν θέλετε σχέση δεν έχετε παρά να το πείτε , όταν δεν θέλετε το ίδιο απλό είναι μην μπερδεύετε τον κόσμο απογοητεύεται και αυτός ξέρετε.
  Ξεκινάς κάτι και κατά τη διάρκεια βλέπεις πως νιώθεις και λες στον άλλο "ρε μαλάκα τάδε δεν τα βρίσκουμε θες να κρατήσουμε το σεξ και ο,τι κάτσει ή το αφήνουμε μια και καλή ?" ή το ανάποδο και κυρίως σέβεσαι τις επιθυμίες του άλλου. ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΚΟΥ τι σου λέει μην φοβάσαι ρε γαμώτο και τα λάθη καλό μας κάνουν .

Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012

καταμέτρηση

Ήδη μετράω 14 μήνες και 2 άντρες απο τότε που έφυγες και όταν λέω άντρες εννοώ άλλες δύο αποτυχημένες σχέσεις . Έυτυχώς σε αντίθεση με εσένα αυτές δεν άφησαν σημάδια, τουλάχιστον όχι σε εμένα, τώρα για τους άλλους, τους δύσμοιρους δεν γνωρίζω . Επίσης οφείλω να μετρίσω γύρω στα 7 στρέμματα σταφύλια που καταναλώθηκαν σε μορφή αλκοόλ και άλλα τόσα στρέμματα καπνού που φίλτραραν τα πνευμόνια μου με όχι και τόσο μεγάλη επιτυχία για τον εαυτό μου.
Καλό θα ήταν να γίνει και μια αναφορά στην παρέα μου που άμα σε βρει πουθενά θα σε λιντσάρει μόνο και μόνο επειδή έχει κουραστεί να ακούει εμένα να αναφέρω το όνομα σου και τα κατορθώματά σου συνάμα . Συγγνώμη παιδιά , θα μου περάσει .
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά πλέον έχω χάσει και την εμπιστοσύνη μου στους ανθρώπους , μα με ρωτάνε τι έχω και δεν τους απαντάω , λέω, τώρα τι τον νοίαζει ? λες και θα αλλάξει κάτι. Και όλο μπούρδες απαντάω !
Δεν είναι πως δεν φλερτάρω αλλά μένω σε αυτό, άντε και άμα λάχει κάνουμε και σεξ . Δεν ζητάω δηλαδή πολλά .Το φλέρτ με κρατάει ζωντανή !
Άλλες μέρες είμαι καλά , άλλες πάλι τις φοβάμαι , τις αντιδράσεις μου φοβάμαι ! και κλείνομαι στο σπίτι μου και βγαίνω μετά απο κανένα μήνα, έμαθα ,βλέπεις, να κρύβομαι καλά.
Αυτά ! δεν σε μαλώνω , αν δεν ήσουν εσύ κάποιος άλλος θα είχε την θέση σου το πρόβλημα είναι το μυαλό ... παίζει άσχημα παιχνίδια

Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012

ηλεκτρόνια

Αυτή τη φορά δεν θα μιλήσουμε για παλίους έρωτες και κατεστραμένες καρδιές .'Ομως θα προσπαθήσω να εξηγίσω για ποιό λόγο διάλεξα αυτή τη θεματολογία . Δεν έχει να κάνει με το πόσο χάλια μου φέρθηκαν οι άντρες , ποσό μόνη νιώθω ακόμα και όταν είμαι σε σχέση ή τα απωθημένα που μπορεί να έχω . Η αλήθεια είναι πως ο λόγος είναι πολύ πεζός, περισσότερο πεζός και απο εμένα που επιμένω να πηγαίνω για φαγητό στη λέσχη με τα πόδια περπατώντας μισή ωρα, φταίει η κρίση μάτια μου !
Η κρίση λοιπόν , δεν εννοώ πως λόγω αυτής χαθήκαν οι καλοί οι άντρες , τα καλά τα παδιά , αλλά απο το να καθόμουν να αναλύσω οικονομικούς όρους και φιλοσοφίες θεωρώ καλύτερο να αναλύω σχέσεις .
Ας τα πάρουμε απο την αρχή , ο τίτλος του άρθρο είναι "ηλεκτρόνια" χιλιάδες απο δαύτα υπάρχουν στον οργανισμό μας αν όμως κάτι πάει λάθος τότε το έχασες το τρένο πατριώτηηη ! Αρχίζεις τις επισκέψεις σε ψυχολόγους, αυτό στην καλύτερη περίπτωση βέβαια. Και φυσικά υπάρχει και μια ακόμα μερίδα ανθρώπων που επιμένουν να σου πιάνουν την κουβέντα στη μέση του δρόμου . Έτσι έκανε ο κυριούλης που γνώρισα στο σταθμό του μετρό στο Μοναστηράκι , έτσι έκανε και ο δεν-θυμάμαι-πως-τον-λένε Κύπριος που με κερνούσε βότκες και μου έλεγε την ιστορία της ζωής του. Τώρα που το σκέφτομαι , τι να κάνει άραγε αυτή η ψυχή ?
'Ολο ξεφεύγω αυτό το καιρό, λοίπον με απλά λόγια γιατί έχω βάλει πολλές σάλτσες και δεν κάνει . Στην ηλικία μου με τα κατακερματισμένα όνειρα δεν πας πουθενά κάπου πρέπει να ξεδώσεις για να μην σε πάρει απο κάτω, καλύτερα λοιπόν στα γκομενικά παρά στα υπόλοιπα . Το σίγουρο είναι πως πάντα θα αναρωτιέσαι ποιός είμαι , που παω , τι κάνω . Αλλά και γι' αυτό υπάρχει λύση, στόχοι ονομάζεται. Και οι γκόμενοι έρχονται και φεύγουν και έτσι εγώ έχω πάντα ύλη για να γράψω .

Όχι πια σεξ αλλά ούτε και φίλοι

Όποιος δεν έχει μυαλό έχει πόδια ,λένε . Μα στη περίπτωσή σου αγοράκι μου η φύση το απέδειξε αυτό εμπράκτως. Τι εννοώ ; Ε... δεν μου φαίνεται παράλογο που έχεις ένα τόσο δα μικρό κεφαλάκι με τοόοοοοοοοσο ψήλα πόδια. Ξέρεις είναι μεγάλη η απόσταση που πρέπει να διανύσει το αίμα μέχρι να φτάσει στον μικρο σου εγκέφαλο.
Άρχικα μπορεί να τα βρίσκαμε στο σεξ, βέβαια ξέχασα να σου πω πως ο οποιοσδήποτε τα βρίσκει μαζί μου. Άλλα μου ήθελες και σχέση τρομάρα σου . Να την κάνω τι ? να λέω πως δεν είμαι ελεύθερη ?
Ας τα πούμε άλλη μια φορά μπας και τα αποτυπώσεις κάπως στο μικρό σου το μυαλουδάκι .
Ξυπνάω, ξυπνάς ή τέλος πάντων ξυπνάμε μαζί και φεύγω  -αφού πρώτα έχω σιχτιρίσει που είσαι ακόμα εδώ- έγω όπως πάντα σαν άντρας στη σχέση μας φεύγω παω να φέρω τα λεφτά για τη φαμίλια , να κυνηγήσω μπουγάτσες, ντομάτες και λοιπά ζαρζαβατικά. Γυρνάω , σε ξαναβλέπω εκεί ακριβώς που σε άφησα, μακάριο . Καταλαβαίνεις πιστεύω πως τα λαμπάκια του δικού μου εγκεφάλου αρχίζουν να αναβοσβήνουν σε ποικίλους χρωματικούς συνδιασμούς .
Αυτό γίνεται μία , δύο , τρείς , πέντε, δέκα κάποια στιγμή θα σε στείλω πίσω στη μαμάκα σου . Και τώρα μην μου πεις πως έχω άδικο . Πρόφανως δεν έπιασες το νόημα . Αυτή ήταν η τελευταία δικαιολογία της λίστας μου.
Θα σου το πω ευθέως τέντωσε τα αυτιά σου και άκου . ΤΕΛΟΣ απλά, λακωνικά ΤΕΛΟΣ.
Και δεν είναι πως δεν μας σκέφτηκα μάζι σε κάποια στιγμή αδυναμίας είναι ότι καλύτερα νεκρή παρά συμβιβασμένη .
Α ! και κάτι τελευταίο τις πεποιθήσεις σου να τις χώσεις στο κώλο σου .
Ουφ τα είπα και ξαλάφρωσα.

Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012

φταίει η απωλεια μωρό μου

Πιστεύω μπορούσες να φύγεις πιο ήρεμα απο τη ζώη μας. Εννοώ αυτή που δημιουργήσαμε παρέα μέσα σε αυτό το διαράκι , το φοιτητικό όπως λέω . Ξέρεις όλα αυτά τα εφέ τύπου δεν σου μιλάω δεν σήμαιναν ποτέ κάτι για εμένα .
Έχω φιλάξει ένα ποτήρι κράσι στο ψυγείο για το βράδυ που θα γυρίσεις .
Τι κάνω η χαζή ; Αφού δεν θα έρθεις.
Μου πέταξες τα κλειδία μέσα στο τασάκι και φώναξες ενα ξερό "αντίο". Και απάντησα και εγώ ειρωνικά "να μας ξανάρθεις" .
Και κλώτσισα και εγώ ο,τι απέμεινε απο εσένα και έσβησα τις φωτογραφίες σου -ναι, ακόμα και αυτές με τους φίλους- .
Το περίεργο είναι πως δεν με ένοιαξε και καθόλου . Μάλλον κακό μου έκανες, έλεγα.
Προχθές φώναξα στη γάτα μας , ακουγες τα βήματα της έμοιαζαν με τα δικά σου . Την σιχτίρισα λοιπόν και εγώ και πήγε κατευθείαν στο κρεβάτι. Έχει πλέον πάρει τη θέση σου , εκεί κοντά στο τοίχο.
Ξέφυγα απο το θέμα και δεν πρέπει.
Έλεγα για τη ζώη μας . Δεν θα μείνω στα λουλουδάκια και στις πεταλουδίτσες άλλα στα όνειρα .
Κάποια μέρα λέει θα μέναμε μαζί πάλι σε μια πιο μεγάλη πόλη . Θα βγαίναμε ακόμα και άφραγκοι και θα κάναμε κάθε μέρα πάρτυ. Η ζωή ΜΑΣ θα ήταν κάθε μέρα πάρτυ .
Θα γράφαμε στους τοίχους ποιήματα και τραγούδια
Και πέρασε καιρός πολύς απο τότε που έφυγες και εγώ τι θέλω και το σκέφτομαι . Μα να δεν είναι ένας χωρισμός το πρόβλημα αλλά η απώλεια και κάθε νύχτα λέω πριν κοιμηθώ καληνύχτα αγάπη μου να προσέχεις όπου και αν είσαι, γιατί ούτε που πήγαινες δεν τόλμησα να ρωτήσω τότε, και αγκαλίαζω το γατί μας και αυτό με δαγκώνει το άτιμο.
Αυτό είναι το θέμα μας η απώλεια . Η απώλεια μωρό μου και μόνο αύτη.

Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2012

η 100% αλήθεια μου

Εντάξει , μαλακία μου , όπως και πολλά άλλα ... 
Όσο άσχημο ήταν για εσένα που σου είπα πως ήρθα και δεν ήθελα να βρεθούμε άλλο τόσο άσχημη ήταν και για εμένα αυτή η απόφαση . Βλέπεις εκείνα τα βράδυα ανάμεσα στα ποτά και στα απανωτά τσιγάρα κρατούσα πάντα το κινητό έγραφα και έσβηνα μηνύματα και ρωτούσα "να το στείλω ?" και πάντα η ίδια απάντηση "ΟΧΙ". και εγώ ο μαλάκας τους άκουγα.
Και κάθε μέρα έβραζα .
Μα δεν ήταν για κακό απλά είναι αυτό το πόσο ωραία περνάω μαζί σου όταν βγαίνουμε και αυτό το πλάκωμα όταν γυρίζω σπίτι και αναρωτιέμαι τι έγινε, τι είπες και γιάτι. Και αυτή η στεναχώρια που μένει για μέρες.
Μετά που γεμίζω το κενό με αλκόολ και νέους "φίλους" που το κένο τους το γεμίζουν άλλοι νέοι φιλοι και πάει λέγοντας.
Δεν σε ρώτησα ποτέ πως νιώθεις εσύ όταν φεύγω ? Νιώθεις κάτι ? Τι ?
Αλλά τι ρωτάω ? λες και θα διαβάσεις αυτά που γράφω ...
Αλήθεια όμως θέλω να μάθω τι ένιωθες τότε παλία πριν αλλάξουν όλα και έγω μαζί.
Το μόνο καλό που έβγαλα από αυτή την ιστορία είναι πως δεν έχει αλλάξει το συναίσθημα πάντα θα αγαπάω αυτόν το κάλο παλίο μου φίλο και ας μην θέλει να με ξαναδεί.

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2012

Μην Με Ξεχάσεις.

"Σκάσε , μην μιλάς σου λεω . Και να μιλήσεις θα μου αραδιάσεις ένα σωρό ψέμματα όπως το συνηθίζεις . Λοιπόν φεύγω δώσε μου τα κλειδία απο το αμάξι και πάρε αυτά απο το κωλοσπιτό σου.Αντίο."
 Έφυγε μέσα στη νύχτα καλοκαιράκι ήταν ακόμα , έκεινη την περίοδο που όλοι σχεδιάζουν διακοπές με φίλους ,οικογένεις και σχέσεις. Αυτή ? όχι δεν πήγαινε ... Τις είχε ξεχάσει χρόνια τώρα.
Καθώς οδηγούσε κάτι βρήκε στη τσέπη απο τη ζακέτα της .Έκανε στην άκρη το αυτοκίνητο , κάθησε στο καπό , άναψε ένα τσιγάρο και όλα της ήρθαν ξανά απο την αρχή.
Η Φένια πριν απο τρια χρόνια ήταν ένα εικοσάχρονο κορίτσι , μεγαλωμένη στην επαρχία .Εξαιτίας της αποπνυκτικής ζωής που ζούσε όλα αυτά τα χρόνια αποφάσισε να μετακομίσει σε μια μεγαλούπολη .
Τότε ακόμα ήταν αποφασισμένη να μην αφήσει τίποτα να μπει ενάντια στους στόχους της .
΄Οχι σχέση, όχι συναισθήματα μόνο σεξ όποτε και αν τύχαινε.
Τον πρώτο χρόνο όλα κυλούσαν όπως έπρεπε είχε βρει μια δουλεία παρακολουθούσε τα μαθήματα της έβγαινε και είχε ήδη πολλούς γνωστούς.
Πράγματα που ο καθένας μας θέλει να έχει ,τίποτα το ιδιαίτερο μα βασικά.
Και κάπου εκεί γνώρισε τον Μάριο.Καλό παιδί, την νοιαζόταν όλα αυτά τα χαζοχαρούμενα που κάνουν οι ερωτευμένοι τα ζούσαν ξανα και ξανά.
Στην πρώτη έπετειό τους της χάρησε ένα μεταγιόν . Αυτό που βρισκόταν στην τσέπη της τώρα πια χωρίς την αλησίδα που έσπασαν σε κάποιο τσακωμό .
"θέλω μετά απο 7 ή ίσως 10 χρόνια που θα είμαστε μακρυά να με θύμάσε ακόμα και να χαμογελάς"
"Μ.Μ.Ξ."
Και να σου τώρα το δίλλημα Μ.Μ.Ξ. Το τατού που κάναν μαζί στον καρπό Μ.Μ.Ξ.
Όχι δεν θα τον ξέχνουσε άκομα τον αγαπούσε μα όπως και να το κάνουμε το κέρατο είναι κέρατο. Το ψέμα παραμένει ψέμα . Και η δήθεν κατάθλιψή του και η ανάγκη του για περισσότερο σεξ την εξόργιζαν .
Σηκώνει το χέρι βάζει όση περισσότερη δύναμη είχε και πετάει το μεταγιόν όσο πίο μακρύα γινόταν. Μαζί πέταξαν και τα όνειρα που έκαναν ,αλλά και η οργή της .
Η Φένια μας πήρε πάλι το δρόμο της .

Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012

Τι ?

Ο,τι και να γινει θα ειμαι αυτη ακριβως η ιδια γκομενα που ξυπναει μεσα στη νυχτα τρομαγμενη και κλαιει
περιμενει μια λεξη, μια αγκαλια .
Που λιγο πριν γελουσε και σχεδον ουρλιαζε απο χαρα,και τωρα στεκεται μπροστα στο παραθυρο μεσα στο σκοταδι καπνιζοντας και βριζοντας.
Αυτη που την γνωρισες και ειπες "μα τι νουμερο ειναι τουτο ?"
Και την ξαναειδες μετα απο τρεις βδομαδες με μια μπυρα να σε χαιρεταει απο το απεναντι πεζοδρομιο.
Που ταξιδεψες ενα βραδυ μαζι της παιζοντας χαρτια και λεγοντας τρομακτικες ιστοριες μεσα στο τρενο.
Ναι ρε φιλε αυτη που οσο και αν δεν το παραδεχεσαι ακομα της ειχες πει "σ'αγαπω" και σου χαμογελασε. Στα λεω μηπως και θυμηθεις λιγο πως ενιωθες τοτε . Παλια μωρε.
Τα βραδια που μου κρατουσες το κεφαλι και το χαϊδευες και ελεγες "μην στεναχωριεσαι,ολα καλα"
Μπορουσες να με εχεις για παντα, το ενιωθες , το εδειχνα ανατριχιαζα καθε φορα που με ακουμπουσες σαν να με ηλεκτριζες.
Ποσο πισω μπορω ακομα να παω ? Πως γινεται να θυμαμαι ακομα τις πρωτες μας στιγμες ? Δεν μπορω να το εξιγησω δεν γινεται, δεν θελω.
Δεν λεω περασαν και δεκα χρονια απο τοτε δεν φοραω πια μαρτινς με φουστες και πολυχρωμα σταρακια κατατρυπιμενα.
Εγινα και εγω μια βολεμενη υπαλληλος καλοπληρωμενη. Ταγιερ ,make up, mascara ακριβως αυτα που κοροιδευαμε παρεα .
Μια γαμημενη μεταθεση και με φερνει στο διπλανο σου γραφειο. Μια ματια και χαθηκε και των δυο η ψυχραιμια . Η ιδια αποσταση που μας χωρισε μας ενωσε .
Μα τι θα γινει ? τι ?


Παρασκευή 17 Αυγούστου 2012

hello stranger

Την γνώρισα σε ένα πάρτυ. Καθόταν δίπλα στο μπαρ , κάπνιζε και έπινε το ένα ποτό μετά το άλλο. Γελούσε δύνατα και συστηνόταν σε όλους . "Γεία να δανείστω τη μπύρα σου ? " Μου είπε. Τότε γέλασα και της έδωσα όλο το κουτάκι.Απο τη πρώτη στιγμή με είχαν τραβήξει τα μάτια της ,όχι τόσο το χρώμα όσο το βλέμμα .Το υπόλοιπο βράδυ το περάσαμε μαζί, να συζητάμε για το τίποτα. Τα ξημερώματα κάναμε βόλτες στη μουσκεμένη απο τη βροχή πόλη.
Για να είμαι ειλικρινής απο την πρώτη στιγμή την φανταζόμουν γυμνή , στα τέσσερα . Δεν ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακή γκόμενα, μα είχε εντυπωσιακά βυζία και ωραίο κώλο.
Μου είχε πει ,ήταν κατά της μονογαμίας ,μπορούσε να πάει με τον οποιονδήποτε και σε όποιο μέρος της ερχόταν . Περιέγραφε την ζωή της και αρνούμουν να την πιστέψω.
Κάπου στις εφτά το πρωί έξω απο το σπίτι της μου λέει έχω χόρτο άμα θες ανέβα.
Οι υπόλοιποι μήνες μας βρήκαν μαζί να κάνουμε τα τρέλα αράγματα . Πίναμε το ένα τσιγάρο μετά το άλλο τρώγαμε σοκολάτες και μετά πηδιόμασταν σαν να μην υπάρχει αύριο . Η καλύτερη πίπα της ζωής μου . Βογγούσε και με καύλωνε ακόμα περισσότερο. "Αυτή τη γυναίκα θα μπορούσα να την γαμάω για αιώνες " έλεγα στους φίλους που με είχαν χάσει . Καμία φορά κανονίζαμε όργια στα πιο απίθανα μέρη . Γούσταρε τον κίνδυνο, με πήγαινε σε στοές, σε καπό αυτοκινήτων στα υπόγεια παρκινγκ.
Έτσι πέρασαν πέντε μήνες . Οι πέντε καλύτεροι μήνες της ζωής μου που όμως θέλω να ξεχάσω .
Θυμάμαι μια εβδομάδα πριν γύρισε σπίτι με κοντά μαλλία , το μετρίου μήκους καρέ είχε αντικατασταθεί απο ένα αγορέ κόκκινο λουκ. Η τρύπα στο φριδι παρέμενε χωρίς σκουλαρίκι και μια νέα στο άνω χείλος είχε δημιουργηθεί. Το "χιππάκι" μου είχε γίνει μια άλλη κοπέλα , ακόμα και τα πολύχρωμα ρούχα αγορασμένα απο την αμερικάνικη αγορά είχαν γινει vintage συνολάκια σε γείηνα χρώματα και μαύρο. Ακόμα και έτσι με καύλωνε όπως στην αρχή .
Ένα πρωί βρήκα στο κινητό ένα μήνυμα "έφυγα" έλεγε. Ήξερα πως δεν θα την έβρισκα , δεν την έψαξα ποτέ.
Δύο χρόνια μετά την βρήκα πάλι μεθυσμένη έξω απο το σπίτι μου . Της έριξα ένα πούτσο και πήγα για τσιγάρα. Δεν θελω να ακούσω ξάνα την πρωινή της ατάκα " hello stranger" και τον ήχο του κορμιού της πάνω στα σεντόνια καθώς σηκώνεται.

Τρίτη 31 Ιουλίου 2012

ah STOP!

Διακοπτομεν για μια και μοναδικη αναρτηση την δημιουργια αυτοτελων ιστοριων. Ο λογος αυτης της διακοπης ειναι μια αναγκη η οποια μου δημιουργηθηκε μετα απο τοοση ερευνα που εκανα.Θελω να βγαλω λιγο χολη , δεν παει αλλο .
Θα μπορουσα ανετα να ξεκινησω το αρθρο λεγοντας "αααααααχ αντρες ! " Αλλα ,ελατε, ας ειμαστε ρεαλιστες . Το προβλημα δεν ειναι στο φυλο αλλα στο χαρακτηρα. Οποτε θα δημιουργησω κατηγοριες απο ανθρωπομορφα οντα ( δεν μπορω να πω με σιγουρια οτι ειναι ανθρωποι).
Παρακαλουνται οσοι εκ των αναγνωστων θεωρουν πως κατι απο τα παρα κατω θα τους πικρανει-θυμωσει-εξοργησει ας μεινει ΕΔΩ.
Οσα με διδαξε η ερευνα των χαμενων χρονων ,ερωτων και λοιπων δραματικων καταστασεων.
 1.Τιποτα δεν ειναι οπως φαινεται. Ο ευαισθητος και η ευαισθητη ειναι μαλλον δημιουργημα της φαντασιας μας παρα πραγματικοτητα. Ειναι ευαισθητοι σε ο,τι εχει να κανει με τον εγωισμο τους.
Αλλα μεταξυ μας, τι να κανεις καποιον που συγκινειται με το παραμικρο και κλαιει ?
2. Κανονας: οσο καιρο εισαι με καποιον και δεν εχεις καποια δυσκολια ολα κυλουν καλα . Μαντεψε ποιος ομως θα μεινει μονος οταν σου συμβει κατι που θα επιρεασει την ψυχολογια ?
Δυστυχως υπαρχει και η εξαιρεση (true story) εχεις καταθλιψη. κυκλοφορεις απο καναπε σε καναπε αγκαλια με κουβερτα και παγωτο τοτε ειναι που εμφανιζεται ο σωτηρας .Με τον καιρο γινεσαι καλα και πανω στο απογειο σου ακους ενα παφ ! και ο "σωτηρας" εξαφανιζεται.
Ερωτηση γκρινιαζουμε δεν μας θελουν, ειμαστε χαρουμενοι , το ιδιο ! Αραγε ποσες ανασφαλειες υπαρχουν εκει εξω ?
3. Αντρας ο πολλα βαρυς: πωωωωωωωωω τι αντρας θεε μου! βαρβατιλα λεμε ! Νομιχω εγιναν κατανοητα τα υπολοιπα δεν χρειαζεται να επεκταθω σε αυτο το τυπο . Αντιστοιχο γυναικειο : τσουλακι , ευκολη οπως αλλιως θες πες την. Συμβουλη μπλεξε μαζι τους μονο ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΝΙΖΩ ΜΟΝΟ οταν θες κατι για να εχουμε να λεμε .
4.Ο Χασικλας ευραιως διαδεδομενο ειδος συνανταται ΠΑΝΤΟΥ ειλικρινα ΠΑΝΤΟΥ  ακινδυνοι , απλα ειναι μονιμως στη καρα κοσμαρα τους.Ευτυχισμενοι ανθρωποι !
5. Κουλτουριαριδες με λιγα λογια ... ΜΑΚΡΙΑ ! ειναι τοσο ψεφτικοι οσο και τα μακαρονια που τρωνε τα μοντελα στις φωτογραφισεις .-Προσοχη υπαρχουν μικρες εξαιρεσεις-
6.Σχεσεις απο αποσταση . λειτουργουν αρκει να το θελουν και οι δυο αλλιως παντα βρισκεται καποιος τριτος αναμεσα .
7.Ο "παω για τσιγαρα" ελα το ξερεις δεν θα γυρισει ποτε ... ΚΑΙ ΟΧΙ δεν ειναι το οτι δεν εχεις περιπτερο κοντα στο σπιτι σου ... λυπαμαι .
8. Σεξιστες-φεμινιστριες μμμμαλιστα. φιλε εδω σου λεω απλα το εξης ... υπαρχουν και χειροτερα .

Αυτα για την ωρα ... Βεβαια μετα απο τοοση ακροαση ιστοριων και ενα βημα πριν παρω εγω τελικα ψυχοφαρμακα μου δημιουργηθηκε η εξης απορια :
Η αγαπη ειναι ενεργεια, η ενεργεια δεν χανεται απλα αλλαζει μορφη αρα λοιπον μετα το χωρισμο τι διαολο γινεται ??

Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012

Απο τις εξομολογήσεις μίας πόρνης

 Όχι, δεν ξεκίνησα την καριέρα μου ούτε γιατί δεν είχα άλλα μέσα ούτε γιατί δεν είχα άλλους πόρους.
Έγινα πόρνη, ίσως και κάτι χειρότερο, γιατί διψούσα για εκδίκηση.
Έδινα περισσότερα σε όποιον μου έδινε περισσότερα, μια μορφή πλειστηριασμού.
Σεξ και μετά δεν σε ξέρω δεν με ξέρεις ? Απλό στοματικό και ιεραποστολικό.
Σεξ και ταινια ? Χμμ ίσως λιγάκι παραπάνω φροντίδα.
Σεξ και να κοιμηθείς μαζί μου ? Εκεί με γνώριζες καλύτερα.
Πονούσα όταν το έκανα, πολλές φορές ήμουν έτοιμη να βάλω τα κλάματα και να διώξω όποιον είναι δίπλα μου "Δεν μπορώ να σου δώσω ο,τι θες " "Φύγε".Μα με το καιρό συνήθισα .
 Αυτοαποκαλούμουν τότε πόρνη συναισθημάτων.
Ναι, σύχνα οι γυναίκες του είδους μου έχουν και άλλα ονόματα πουτάνα, τσούλα κλπ κλπ...
 Ευτυχώς για έμενα ποτέ κανείς δεν το κατάλαβε . Έφευγα αθόρυβα απο τη ζώη των εραστών μου .Ίσως κάποιοι να με είχαν συνηθίσει και να στεναχωρήθηκαν λίγο όμως σίγουρα οι περισσότεροι αδιαφόρησαν.
 'Ολα ξεκίνησαν γύρω στα 18 μου . Απογοητευμένη τότε σε μία σχέση που δεν λειτούργησε ήμουν αποφασισμένη να κάνω μια φόρα κάτι σωστό. Περίμενα , έναν,δύο, τρείς μήνες ώσπου τον γνώρισα
έιχα ήδη ένα πλούσιο βιογραφικό για την ηλικία μου πράγμα που θα κόμπλαρε κάποιους . Άλλα δεν τον πείραξε, στην αρχή ... Η σχέση τελείωσε λεγοντάς του "δεν θα είσαι εσύ ο σωτήρας μου . Θα παραμείνω μια πουτάνα και εσύ ένας μαλακας"
 Τότε, στα 20 μου πια αναζητούσα για τροφή τα συναισθήματα των άλλων .Ήξερα που να χτυπήσω .
Άντρες με χαμηλή αυτοεκτίμηση , άντρες μόνοι . Τους μελετούσα και γινόμουν αυτό που ζητούσαν.
Τη μία μέρα ζουζούνα , την άλλη αυστηρή ,έξυπνη, χαζή, πνευματόδης. Ψέυτικα ονόματα και τόποι κατοικίας. Φρόντιζα πάντα να μην γνωρίζονται μεταξύ τους .
 Απέφευγα τις σχέσεις χρησιμοποιόντας το σεξ. Έπεφτα πιο χαμηλά κάθε μερα. Σταμάτησα να λέω την αλήθεια ακόμα και στον ίδιο μου τον εαύτο.
 Στα 21 μου ήρθε η πρώτη πρόταση. Είχα κάνει κάποιες φορές σόου σε κάμερα ερασιτεχνικά μεν , αποτελεσματικά δε. Οι φανς δεν άργησαν να έρθουν. Στην αρχή ήταν 2 μετά 5 πότε έφτασα τους 200 ούτε που το κατάλαβα . Στην πραγματικότητα δεν έκανα και τίποτα διαφορετίκο απο τότε που ήμουν πόρνη συναισθημάτων . Απλά άρχισα να βγάζω τα έξοδά μου.
Μετά άρχισαν τα ταξίδια με τους δήθεν θείους μου . Βαρκελώνη , Πράγα και που δεν πήγαινα τότε .
Αυτά, τίποτα παραπάνω 3 χρόνια της ζωής μου έτσι .
 Ποιός να μου μιλήσει για ηθική όμως ?Αυτοί που σκοτώνουν και πίνουν το αίμα των απλών ανθρώπων ? Ή οι άλλοι ,οι της εκκλησίας ? Κανείς . Είμαι αυτό που είμαι και δεν το μετάνιωσα στιγμή. Αν μπορούσα να αλλάξω κάτι απο τη ζωή μου δεν θα το έκανα ακόμα και αν έπρεπε να υπογράψω δήλωση μετανοίας.


Παρασκευή 6 Απριλίου 2012

μονολογος

Πιστευεις πως ησουν ο πρωτος που παρατησα ? Αχ αγορακι μου ... ποσο λαθος εισαι  Μωρε ... Δεν λυπαμαι εμενα, ενταξει ... Ενας μαλακας πανω ενας κατω δεν κανει την διαφορα. Ξερεις τι λυπαμαι μονο ? Αυτον τον καημενο τον επομενο ... Γι αυτο σου λεω πουλακι μου, μην μου ζητας εμενα συγγνωμη να ενα τηλεφωνακι ειναι να σου δωσω ...Ζητα την απο εκει .Μην αναρωτηθεις μονο γιατι θα σου το κλεισουν στη μαπα, απο αγαπη θα ειναι μωρε .
Τι καλο μου ? Νομιζεις πως παντα ετσι ημουν ? Ε οχι και ετσι ... Αλλα παρακαλω μην εχεις ακομα αυτη την εκφραση τυπου "τι πηγα και εκανα" ηξερες πολυ καλα τι κανεις μην μου στεναχωριεσαι
Να πιες λιγακι απο την μπυρα σου , θα σου κανει καλο, προσεχε μονο μην σου σταθει στο λαιμο και μου πνιγεις .Μην σε παω και σακατη μετα στην κοπελια σου. Τι μου φταιει και αυτη ?Που να ηξερε η δολια ?
Ναιαιαιαι παιδι μου , ξερω σε αυτη μπορει να εισαι καλος,χρυσος αυτη η πουτανα θα ειναι που θα φταιει.Μα για εσενα παντα αυτη δεν ειναι ?? Αχ κατσε να στριψω ενα τσιγαρακι, αλλα μη, αφησε με να το απολαυσω.
Τι Αφεντη μου ? αναρωτιεσαι παλι γιατι σε αφησα ? Θα σου απαντουσα απλα γιατι εισαι μαλακας αλλα θα σου ηταν ηδη γνωστο φανταζομαι.
Θυμασαι τοτε που αφηνα το σωμα μου να το κανεις ο,τι θελεις ? Ευτυχως ... Δεν αγγιξες την ψυχη μου , θα γεμιζε και αυτη μελανιες .Και αντε βρες μου εσυ μετα λεφτα να τις γιατρεψω , περναμε και περιοδο κρισης.
Αχ πατα μια το τσιγαρο μου να σβησει να πιω και την βοτκα μου.
Και σε παρακαλω μην φανταζεσαι οσο φανταζεσαι τοσο θα σου λεω για την προσωπικη μου ζωη.Και μωρο μου πιστεψε με πολλα δεν σε συμφερουν.
Φτανει με κουρασες για σημερα.Πρεπει να φυγω , με περιμενει ο επομενος .
Αντιο.

Κυριακή 1 Απριλίου 2012

μην φας, θα πιουμε εξω !

Θυμασαι Αννουσκα ? Εκεινον τον Οκτωβριο που βρεθηκαμε για πρωτη φορα ?
Πανε 8 χρονια απο τοτε ! Τα πρωτα μας τσιγαρα στην παραλια, οι πρωτες μας εξερευνησεις σε κουζινες της Ανατολης.Τοτε που βαλαμε στην ακρη το φαγητο και παραγγελναμε τη μια σανγκρια μετα την αλλη!
Θυμασαι τοτε που ειχα να σε δω ενα χρονο ? Και οταν σε ξαναειδα ηταν σαν να μην περασε ουτε ωρα .
Αντικρισα την ιδια κοπελα .
Μα ξερω αλανακι μου !
Εχω να κανω με το βρωμικο
Εχω να κανω με το πιο σκληρο
Εχω να κανω με το ηλιολουστο
Εχω να κανω με το rock'n'roll !!!
Δεν μπορω να γραψω μια ιστορια για εμας ! Θα βγει κατι τοσο σουρεαλ που ουτε εμεις δεν θα το πιστευουμε . Μονο καποιες σκορπιες σκεψεις ...
Ολα ξεκινανε με "θυμασαι" .
Παμε να λιωσουμε στο χορο στις 4 εποχες και οπου βγαλει ! Παμε να κυκλοφορισουμε μεθυσμενες στους δρομους , Χακουνα Ματατα και οι αντρες ειναι μαλακες !
Αλλα μακρια απο το "ωκεανος" οχι αλλες αληθειες !
Παμε απλως να κλεισουμε δεκαετια ! Με μετρο ομως γιατι οι Α.Α. μας περιμενουν με ανοιχτες αγκαλες !
Μην ξεχνας ... μην φας ... θα πιουμε εξω! Μακρια ομως απο κοκκινο ξηρο !


Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012

η αληθεια ειναι...

Οκ και ξαφνικα την επιασε παλι αυπνια. -Καιρο ειχε- σκεφτηκε.Αρπαξε το κινητο γρηγορα γρηγορα διεγραψε τελευταιες κλησεις,μηνυματα και επαφες ..
Οπα , ειπα επαφες ? Συγγνωμη λαθος, επαφη ηθελα να πω ! Μια συγκεκριμενη , αυτη που της χαλουσε τον υπνο ακομα κ τωρα.
-Τι να κανω για να τον εκδικηθω ?- Κλασσικη σκεψη και πολυ αγαπημενη τον τελευταιο μηνα, που της ερχεται να αρπαξει οποιο μαχαιρι βρει προχειρο στη κουζινα της να βρεθει ως δια μαγειας εξω απο το σπιτι του και να τον ξεκοιλιασει προς παραδειγματισμο ολων των ομοιων του.
Ενταξει τα βλεπει και πιο ψυχραιμα συνηθως ( ε χμμ σχετικο ειναι αυτο το "συνηθως")
"Ψυχραιμιααααα" σκεφτηκε, εισπνοη, εκπνοη και παλι απο την αρχη.
Οχι, η νεα μας φιλη δεν ειναι τρελη ,ισως λιγο τρελουτσικη αλλα οχι παντελως τρελη.
Απλα εμπλεξε με τον κυριο "αμα ηταν ολυμπιακο αθλημα ο σταρχιδισμος εγω θα ημουν ολυμπιονικης"
Πολυ μισος βρε αδερφακι μου , κριμα τη κοπελα να χαλιεται .
Αμ ελα που το ξερει μα δεν μπορει να κανει κι αλλιως.
Η αληθεια ειναι πως , δεν την νοιαζει το ερωτικο κομματι της υποθεσης .
Απλα να .. ο ανθρωπος αυτος την απογοητευσε .Πως ειναι οταν πιστευεις σε κατι και ξαφνικα παπαλα?
Ε ετσι ακριβως για να μην πω και χειροτερα.Καλα, το λεω και χειροτερα ... Φαντασου, απο εκει που ακουγε ροκ να το ρηξει στο Πλουταρχο και να κατεβαζει μαζι και ενα μπουκαλι ουζο , να τα κανει ολα λιμπα και να γουσταρει.
Ανακουφηση, αυτος ζωντανος καπου εκει εξω και αυτη μακρια απο φυλακες !
Ενταξει περασε και αυτο .
Ελπιζει πως θα ειναι η τελευταια κριση ...Αναιμακτα , χωρις δακρυα .
Μα και παλι σκαει ενα χαμογελο οχι για αυτον αλλα για εκεινη πλεον






Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012

Μα το "κολλημα","κολλημα" !

Ποσο πορνη ενιωθε οταν ξαπλωνε μαζι του στο κρεβατι ? Η πραξη απλη χωρις πολλα πολλα ή περιθωρια βελτιωσης.
.-Απ'ο,τι μου ειχε πει, δεν την ενδιεφερε κιολας .-
Καποια λεπτα στοματικο,μετα ιεραποστολικο.
Τα ποδια της πανω και τα δοντια καρφωμενα στον ωμο του .
Δεν υποκρινοταν, ουτε αυτο δεν ειχε ορεξη να κανει.
Καποτε ,λεει, την ρωτησε μια φιλη "τι κανεις εσυ με αυτον το μαλακα ?"
Μα και τοτε ακομα εδωσε μια αυοπλιστικη απαντηση "κοιτα γυρω σου , τι βλεπεις ? μαλακες, ε εγω τουλαχιστον εχω μονο ενα να ασχολουμαι που ξερω τις ιδιοτροπιες του"
Και ειχε πολλες ...
Ξερεις, επρεπε παντα να εχει να κατηγορει καποιον, εναν ευκολο στοχο, δυστυχως για εκεινη ηταν η ιδια .
Αλλα οχι μονο, καποτε καποτε "πηγαινε και για τσιγαρα" . Αυτα τα τσιγαρα του τυπου "ετσι γαμανε οι αντρες"
Μα αυτη περιμενε και τον ξαναπεριμενε .
Ναι. Ενιωθε πορνη, ισως και κατι χειροτερο, αυτες πληρωνονται τουλαχιστον, ενω εκεινη πληρωνοταν με κουβεντες κουφιες .
Ο,τι και να της ελεγε το εθαβε .
Τι αστειο ?! καποια στιγμη νομισε πως τον αγαπαει !
Και ολα αυτα σας τα λεω ,γιατι ενα βραδυ γεματη αλκοολ, στην παρανοια της μου τα εξομολογηθηκε.
Περασε ενας χρονος , ηταν καλα , ενας δευτερος οχι, αυτη πια δεν ζουσε.Ενιωθε πως βουλιαζει, πως καποιος την κυριευει,και ολο επινε, και ολο χλωμιαζε το εφηβικο της προσωπο.
Υπεφερε, την εβλεπα, δεν ειχε βοηθεια τοτε.
Ωσπου μια μερα ανετηλε ενας ηλιος διαφορετικος απο τις αλλες μερες.
Αυτος επαψε να πηγαινει για τσιγαρα και αυτη να ενδιαφερεται .
Δεν ντρεποταν πια για την καταντια της για τα τοσα ψεμματα που αραδιαζε στους γυρω αλλα και στον εαυτο της .
Η πραξη δεν αλλαξε.Το κακο παιδι εγινε καλο.
Μα το "κολλημα " παρεμεινε "κολλημα" για λιγο διαστημα ακομα.
Μεχρι που η φιλη μας εφυγε και γνωρισε τα καλα παιδια που παντα ηταν εκει για εκεινη που "καλο εκανε και καλο δεν εβλεπε" οπως της ειπε μια μερα μια γυναικα που ηθελε να της διαβασει το χερι.


Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

you will never know


-Κατσε..Παμε παλι , θελω να μαθω το τελος.
-Το εμαθες ηδη,δεν θα υπαρξει τελος.
Ετσι ειπε και ξεκινησε να γραφει ,εγραφε την ιστορια δυο ατομων απο διαφορετικους κοσμους. Εκεινος καπου σε μια μεγαλουπολη, με ο,τι συνεπαγεται αυτο. Ενω αυτη στην επαρχια.
-Οι γυναικες δεν σκεφτονται,νομιζουν.
-Μην με μειωνεις.Σκεφτομαι,τοτε δεν ειμαι γυναικα ,τοτε δεν ξερω τι ειμαι.
-Μου το παιζεις λυπημενη γιατι καποιον περιμενεις.
-Οχι ειμαι εδω για εσενα
-Αρα μου κανεις χαρη.
-Οχι.
Απλα ,μονολεκτικα οχι. Συνεχισε να γραφει για καποια ιστορια χωρις νοημα.Σε εκεινο το δωματιο γεματο καπνο . Και τους ηχους των tango with lions που θυμιζουν και αλλους καπνους  και αλλα ποτα και αλλα μερη.
Προσπαθουσε λεει,να μπει στο μυαλο του, πραγμα αδυνατο .Πως βρηκαν κωδικα αυτοι οι δυο ανθρωποι?
-Θελω να μαθω το τελος.
-Το εζησες ηδη αλλα αυτο θα ειναι η αρχη !
Πεντε μηνες πριν στα ιδια κελια , παρεα με ενα λαπτοπ ,γνωριστικαν, λεει , εχοντας διαφορετικες αναζητησεις και προσανατολισμους .
Χωριστικαν προσωρινα .
Ξανασμιξαν παρεα με τα παθη τους και  την ηλιθια και βιαστικη καθημερινοτητα.Με εκεινα τα mail να ερχονται απανωτα ,
Η θεματολογια του ? Πορνο.Γυναικες με το στηθος εξω,αιδοια σε κοινη θεα. Σαν αρχαιες θεοτητες που βρεθηκαν στο σημερα.
Ξενερωτη φαινοταν !
Μετα παλι απομακρυνθηκαν βλακωδη λαθη , παρορμητικες κινησεις .
Μα ξανα εκεινα τα e-mail με τα απαραιτητα σχολια . Αλλα και αλλα πιο πολλα , ποιηση, λογοτεχνια,μια καλημερα,ενα τραγουδι και ισως ενα χαμογελο.
Τα εγραφε, τα θυμοταν και γελουσε .
-Ετσι κανεις σε ολες ?
-Οχι εσενα σε θεωρω δικο μου ανθρωπο πλεον.
Μα τι περιεργος ανθρωπος !
Οχι, λαθος . Τι περιεργοι ανθρωποι ! Και οι δυο τους ενας και ενας .Με κοινα, το τιποτα και ενα τραγουδι.